روی خط خبر

منبع: naqshqadam
امتیاز: 5 5

ادامه باور ها وشگون ها از وبلاگ نقش قدم naqshqadam

ادامه باور ها وشگون ها

32 دود کردن اسپند و بدره از دانه های اسپند به عنوان عامل پاک کننده و طاهر در موارد مختلف استفاده می کنند . برای دفع تاثیر زخم چشم ، اسپند را در خانه دود نموده همه اهل خانواده به خصوص جوانان به آن نزدیک شده و دود آن را لمس می نمایند و بدین باور اند که این دود چشم زخم و بلیه احتمالی را دفع و رفع می نماید با دود نمودن اسپند نیت خود را که همانا کور شدن چشم حسود و کوتاه شدن دست جن و شیاطین از زند گی شان و دور شدن بلا از جسم و جان خود و عزیزان شان است با صدای بلند ادا میکنند و یکی از زنان که اسفند را بالای آتش میریزد با صدای بلند می گوید : " اسفند ، بلا بند ، به حق شاه نقش بند ، ترا آوردم برای حاجتمند ، چشم خویش ، چشم میش ، چشم بد اندیش ، بسوزد در آتش تیز ، شفای ناجور ، بلا ها دور ، اسفند دانه دانه ، چشم از خود و بیگانه بترقد بیفتد". به همین منظور از بدره که ریشه یک نوع بته است نیز استفاده می نمایند . مورد دیگر استفاده از اسپند پس از بازگشت مشایعت کننده گان جنازه از قبرستان است .به روی منقل پر از آتش دانه های اسپند را میریزند وباز گشت کنندگان از گورستان  از کنار و یا روی آن عبور می کنند .و باور دارند که بدین وسیله ناپاکی وپلیدی از وجود انان دفع میگردد.این عملیه در کابل نیز مروج است.خوب وبد یا سعد ونحس مردم برخی روز های هفته را سعد ویا نحس میدانند وباور دارند که دراین روزها کارهای را باید انجام دا دویانباید انجام داد .روزهای دوشنبه وچهارشنبه را برای مسافرت ،خوب نمی بینندوهمچنان روزچهار شنبه به فاتحه ویا بیمار پرسی نمی روند.سایر روزهارا برای اجرای هرکاری خوب میدانند.آمدن سید ،زن وپشک راپیش روی کسی که به سفر میرود،خوب نمی بینند.درعقب مسافر جام ویاکاسه پر از آب را می اندازند وباور دارند که مسافر زود تر به خانه باز میگردد.زاج سوزی در دهات غزنی و حتی شهر کابل برای دفع اثر چشم زخم یک تکه زاج سفید را در میان آتش می اندازند تا خوب بسوزد زاج در نتیجه سوختن شکل تقریبی یکی از حیوانات را به خود میگیرد و باوردارند که کودک از آن حیوان ترسیده است . و اگر شکل تقریبی حیوان از آن ظاهر نشود مطمین می شوند که اثر زخم چشم است زاج سوخته را از روی آتش برداشته کودک را وا میدارند تا با پایش آنرا بکوبد و باور دارند که بدین ترتیب عامل و سبب بیماری از بین رفته و بلا دفع میگردد .گوش فال هنگامی که خانواده به مشکل مواجه میشود یا بیماری دارد که در اثر تداوی سنتی بهبود نیافته است ویا برای کردن ویا نکردن کاری دو دل است ،آنگاه به گوش فال رو می آورند و آن طوری است که دختری جوان خانواده را که وضو داشته باشد در اوایل شب و شام وقتی که هوا تاریک می شود به عقب خانه یکی از ساکنان قریه می فرستند تا بدون آنکه صاحب خانه متوجه شود به سخنان و گفتگوی داخل خانه گوش بدهد.اگر در خانه صحبت از کار های خوب و نیک بود باورمند میشوند که نیت فرد گوش دهند برآورده میشود و چنانچه صحبت نه چندان جالب در خانه مطرح بود آنرا به فال بد نسبت می دهند و از انجام کاری که مورد نظر شان است منصرف می گردند .(احسان پژوهش)ادامه دارد

32دود کردن اسپند و بدره از دانه های اسپند به عنوان عامل پاک کننده و طاهر در موارد مختلف استفاده می کنند . برای دفع تاثیر زخم چشم ، اسپند را در خانه دود نموده همه اهل خانواده به خصوص جوانان به آن نزدیک شده و دود آن را لمس می نمایند و بدین باور اند که این دود چشم زخم و بلیه احتمالی را دفع و رفع می نماید با دود نمودن اسپند نیت خود را که همانا کور شدن چشم حسود و کوتاه شدن دست جن و شیاطین از زند گی شان و دور شدن بلا از جسم و جان خود و عزیزان شان است با صدای بلند ادا میکنند و یکی از زنان که اسفند را بالای آتش میریزد با صدای بلند می گوید : " اسفند ، بلا بند ، به حق شاه نقش بند ، ترا آوردم برای حاجتمند ، چشم خویش ، چشم میش ، چشم بد اندیش ، بسوزد در آتش تیز ، شفای ناجور ، بلا ها دور ، اسفند دانه دانه ، چشم از خود و بیگانه بترقد بیفتد". به همین منظور از بدره که ریشه یک نوع بته است نیز استفاده می نمایند . مورد دیگر استفاده از اسپند پس از بازگشت مشایعت کننده گان جنازه از قبرستان است .به روی منقل پر از آتش دانه های اسپند را میریزند وباز گشت کنندگان از گورستان از کنار و یا روی آن عبور می کنند .و باور دارند که بدین وسیله ناپاکی وپلیدی از وجود انان دفع میگردد.این عملیه در کابل نیز مروج است.خوب وبد یا سعد ونحس مردم برخی روز های هفته را سعد ویا نحس میدانند وباور دارند که دراین روزها کارهای را باید انجام دا دویانباید انجام داد .روزهای دوشنبه وچهارشنبه را برای مسافرت ،خوب نمی بینندوهمچنان روزچهار شنبه به فاتحه ویا بیمار پرسی نمی روند.سایر روزهارا برای اجرای هرکاری خوب میدانند.آمدن سید ،زن وپشک راپیش روی کسی که به سفر میرود،خوب نمی بینند.درعقب مسافر جام ویاکاسه پر از آب را می اندازند وباور دارند که مسافر زود تر به خانه باز میگردد.زاج سوزی در دهات غزنی و حتی شهر کابل برای دفع اثر چشم زخم یک تکه زاج سفید را در میان آتش می اندازند تا خوب بسوزد زاج در نتیجه سوختن شکل تقریبی یکی از حیوانات را به خود میگیرد و باوردارند که کودک از آن حیوان ترسیده است . و اگر شکل تقریبی حیوان از آن ظاهر نشود مطمین می شوند که اثر زخم چشم است زاج سوخته را از روی آتش برداشته کودک را وا میدارند تا با پایش آنرا بکوبد و باور دارند که بدین ترتیب عامل و سبب بیماری از بین رفته و بلا دفع میگردد .گوش فال هنگامی که خانواده به مشکل مواجه میشود یا بیماری دارد که در اثر تداوی سنتی بهبود نیافته است ویا برای کردن ویا نکردن کاری دو دل است ،آنگاه به گوش فال رو می آورند و آن طوری است که دختری جوان خانواده را که وضو داشته باشد در اوایل شب و شام وقتی که هوا تاریک می شود به عقب خانه یکی از ساکنان قریه می فرستند تا بدون آنکه صاحب خانه متوجه شود به سخنان و گفتگوی داخل خانه گوش بدهد.اگر در خانه صحبت از کار های خوب و نیک بود باورمند میشوند که نیت فرد گوش دهند برآورده میشود و چنانچه صحبت نه چندان جالب در خانه مطرح بود آنرا به فال بد نسبت می دهند و از انجام کاری که مورد نظر شان است منصرف می گردند .(احسان پژوهش)ادامه دارد

در صورتیکه پست با عنوان ادامه باور ها وشگون ها دارای محتوای نامناسب میباشد بر روی گزینه درخواست حذف مطلب کلیک نمائید تا از دسترس خارج گردد.