روی خط خبر

منبع: jomenevisi
امتیاز: 5 5

جمعه سیصد و سی و شش: اقرار از وبلاگ | جمعه نویسی | jomenevisi

جمعه سیصد و سی و شش: اقرار

مولای من ... سلامجمعه سیصد و سی و ششم مقارن با سیزدهم اردیبهشت نود و هشت، آخرین جمعه از ماه شعبان است و اگر مقدر باشد، رمضان دیگری در پیش خواهد بود. الهی که به نظر شما، رزق امسالمان از قرآن بیش از پیش باشدحضرت ِامانشیطان ما را نه به نام خود، که به نام خدا می بَرَد. شیطان ما را نه به دعوت دوزخ که به وعده بهشت می برد. شیطان ما را نه به جهل، که با علم نارس می برد. شیطان ما را نه به زور، که به اختیار خود می برد. چه بسیارند آنان که با وضو و قصد قربت، بنده شرکند. چه بسیارند آنان که راه شقاوت را با آرزوی سعادت می روند. آقاجانمآن چاه ویل که منتها ندارد، به گمانم طمع آدمی است. گویی هیچ نقطه ای نخواهد رسید که بگوییم، خب ... به قدر سفره امروزمان که هست پس حرص به بیش از آن نداشته باشیم. نفس ِ بهانه تراش ما برای خواستن و خواستن و بازهم بیشتر خواستن هزار توجیه می سازد و در سایه اقتدار اهالیِ شیطان که هر روز معاش را بر مردمان تنگ تر و سخت تر می کنند، این رقابت به پایان است. زندگی را با دلار هزارتومن کوک کنیم، سه هزار می شود، با دلار سه هزارتومان کوک کنیم، دوازده هزار تومان می شود ...حضرت ِامانخود را به تو می سپارم که بر خویشتن ِخویش نیز اعتمادی ندارم. غرق تمنا و نیازیم، به اندک نازی بازی را باخته ایم. بر من پوشیده نیست که اگر مرگ، روزی امروز باشد، هزار فرسنگ فاصله دارم با آنان که اهل بهشتند، آنان که نه خوفی دارند و نه اندوهی. این را به دلالت ِانبوه ِاندوهی که در دل دارم، می دانم. من از تقدیر خود راضی نیستم آنچنان که بنده از تقریر مولای ِخود دلشاد است. حقیقت ِمن آن نیست که باباطاهر گفته است «پسندم آنچه رو جانون پسنده» و از محنت و شدت یک دهه اخیر زندگی ام عمیقا آزرده خاطر و ملولم. تسلیم بودن فرق دارد با مومن بودن. تسلیم، اسیر رب است و مومن، با تقدیر خود آرام است. من به اسارت تقدیر در آمده ام اما به حقیقت ایمان نرسیده ام.باباجاناین اقرار بی اطوار را از من بپذیر؛ مگر به دعای شما باران رحمت نازل شود و شوق زیستن احیا گردد. دلم لبخند ِ از ته ِ دل می خواهد ...

مولای من ... سلامجمعه سیصد و سی و ششم مقارن با سیزدهم اردیبهشت نود و هشت، آخرین جمعه از ماه شعبان است و اگر مقدر باشد، رمضان دیگری در پیش خواهد بود. الهی که به نظر شما، رزق امسالمان از قرآن بیش از پیش باشدحضرت ِامانشیطان ما را نه به نام خود، که به نام خدا می بَرَد. شیطان ما را نه به دعوت دوزخ که به وعده بهشت می برد. شیطان ما را نه به جهل، که با علم نارس می برد. شیطان ما را نه به زور، که به اختیار خود می برد. چه بسیارند آنان که با وضو و قصد قربت، بنده شرکند. چه بسیارند آنان که راه شقاوت را با آرزوی سعادت می روند. آقاجانمآن چاه ویل که منتها ندارد، به گمانم طمع آدمی است. گویی هیچ نقطه ای نخواهد رسید که بگوییم، خب ... به قدر سفره امروزمان که هست پس حرص به بیش از آن نداشته باشیم. نفس ِ بهانه تراش ما برای خواستن و خواستن و بازهم بیشتر خواستن هزار توجیه می سازد و در سایه اقتدار اهالیِ شیطان که هر روز معاش را بر مردمان تنگ تر و سخت تر می کنند، این رقابت به پایان است. زندگی را با دلار هزارتومن کوک کنیم، سه هزار می شود، با دلار سه هزارتومان کوک کنیم، دوازده هزار تومان می شود ...حضرت ِامانخود را به تو می سپارم که بر خویشتن ِخویش نیز اعتمادی ندارم. غرق تمنا و نیازیم، به اندک نازی بازی را باخته ایم. بر من پوشیده نیست که اگر مرگ، روزی امروز باشد، هزار فرسنگ فاصله دارم با آنان که اهل بهشتند، آنان که نه خوفی دارند و نه اندوهی. این را به دلالت ِانبوه ِاندوهی که در دل دارم، می دانم. من از تقدیر خود راضی نیستم آنچنان که بنده از تقریر مولای ِخود دلشاد است. حقیقت ِمن آن نیست که باباطاهر گفته است «پسندم آنچه رو جانون پسنده» و از محنت و شدت یک دهه اخیر زندگی ام عمیقا آزرده خاطر و ملولم. تسلیم بودن فرق دارد با مومن بودن. تسلیم، اسیر رب است و مومن، با تقدیر خود آرام است. من به اسارت تقدیر در آمده ام اما به حقیقت ایمان نرسیده ام.باباجاناین اقرار بی اطوار را از من بپذیر؛ مگر به دعای شما باران رحمت نازل شود و شوق زیستن احیا گردد. دلم لبخند ِ از ته ِ دل می خواهد ...

در صورتیکه پست با عنوان جمعه سیصد و سی و شش: اقرار دارای محتوای نامناسب میباشد بر روی گزینه درخواست حذف مطلب کلیک نمائید تا از دسترس خارج گردد.